Heee lieverds ver weg van mij,

Weer een week is voorbij, de derde ditkeer. Het weer is hier nogsteeds prachtig, gisteren 28 graden zag ik zo even toevallig. En zon natuurlijk. Ook hier is dat niet normaal, heb ik me laten vertellen. Normaal is het al een stuk kouder in oktober. Jullie boffen in Nederland ook met het weer, zie en hoor ik wel weer! Lekker hoor, geniet ervan. Mijn gastmoeder is nog steeds een beetje bezorgd om het Engels. Stap 1 is bereikt, zegt ze, de kinderen houden van je en vinden het leuk om met je te spelen. Dat is het belangrijkste. Maar, zegt ze, we hebben niet iemand nodig om met ze te spelen, we hebben iemand nodig die ze engels leert. Nou goed, dat moet je volgens mij ook niet willen overhaasten, maargoed, het komt allemaal vanzelf goed.

Op school is het heel gezellig. Lessen zijn af en toe een beetje langdradig en moeilijk om de aandacht erbij te houden. Wat kunnen Italianen lang over één onderwerp blijven praten! Ze zeggen het dan op honderd manieren, en blijven erin hangen. Af en toe merk ik dat ik even ben afgedwaald in mijn gedachten, en dan hebben ze het nog steeds over hetzelfde hahaha. Wel heb ik het idee, dat als ik wel oplet, ik bij de meeste leraren er steeds meer van snap. Maar dat kan natuurlijk ook aan de onderwerpen liggen. De leraar met de paar zwarte tanden, mijn filosofie/geschiedenis leraar, heeft een nieuwe bijnaam voor me. Nicole. Hij onderbreekt graag zijn les om even naar me op te kijken, te zwaaien en te zeggen; ‘Ciao, Nicole.' De eerste les dat hij daarmee begon, zei ik op een gegeven moment, dat is niet mijn naam. Toen begon hij een verhaal dat ik zogenaamd op Nicole Kidman lijk, hahaha. Tsjah, ik ben ook blond, ja... Maargoed, hebben wij in de klas ook weer iets om te lachen als hij weereens zijn les onderbreekt om ‘Ciao, Nicole' te zeggen. :P Verder is hij sowieso een beetje gek. Hij heeft een ander accent omdat hij uit Zuid Italië komt, en behalve ‘Hèèègel' en ‘Schlèèègel' heeft hij nog een hoop andere dingen die hij enorm grappig zegt, en ook blijft herhalen. Hij vraagt vaak een van de jongens om voor hem op het bord te schrijven en hij zegt dan wat ze moeten schrijven. Dan zegt ‘ie steeds, ‘neee, niet zo! Waarom doe je het nu zo, doe het eens goed. Nee, doe het eens goed!' Zijn lessen zijn dus best vermakelijk. Gisteren hadden we een brandoefening tijdens zijn les. Je hoorde het alarm niet heel hard, maar iemand deed de deur open, en hij meteen ‘Nee, niet de deur opendoen', en toen bleek dus dat het het brandalarm was.

Van de week was ik een beetje duizelig, en het werd steeds meer, vooral als ik opstond. Super irritant natuurlijk, vooral als je met kleine kinderen aan het spelen bent. Dat is de hele tijd zitten, opstaan, zitten, opstaan, rondjes draaien, springen, op de grond laten vallen, en weer opstaan. Haha. Maargoed, ik heb even mijn moeder om advies gevraagd, en ben toen maar wat extra gaan eten. Niet dat ik niet normaal at van tevoren, maar nu koop ik nog een lekker broodje op school en eet ik onderweg naar huis nog wat zouts en/of wat zoets uit de automaat op school. Kost geen drol. En het is natuurlijk ook niet echt een straf om nog even een twix white ofzo te moeten eten, en het helpt ook! Haha, dus dat is mooi meegenomen.

Ook ‘babbo' is eergister weer terug gekomen. Hij moest opnieuw terug naar Luxemburg voor zijn werk. Normaal is hij één keer per maand voor ongeveer 10 dagen weg voor zijn werk, maar nu was er iets niet goed dus moest hij terug. Maargoed, nu is hij in ieder geval weer thuis, dus dat is wel weer leuk. Verder zijn we gisteren nog op kraamvisite geweest bij een vriendin van de ‘mamma'. We gingen er om een uur of half 7 naartoe, en toen was er net een prachtige zonsondergang. Meteen mooi uitzicht, dus. De zon was net half achter een berg en het zag er echt supermooi uit. Het kindje was echt het kleinste baby'tje dat ik ooit had gezien, heel schattig maar heel breekbaar zag ze eruit. Toen we een uur later terug gingen, waren er nog steeds mooie kleurtjes in de lucht te zien.

Verder heb ik zo'n vermoeden dat we vanavond lasagne eten, aangezien dat gisteren al in de oven stond en heerlijk rook. Hihi. Ik heb vanochtend ook echt heerlijk uitgeslapen, tot een uur of kwart voor 9. Wat ik in Nederland echt ontzettend vroeg zou vinden, maar ik ben nu toch wel gewend aan half 7 opstaan. Alleen het 6 uur opstaan als ik wil douchen kan ik maar moeilijk aan wennen, haha, iedereen die mij kent zal het snappen. Ik hoop dat ik jullie allemaal snel spreek.

Heel veel kusjes, Karlijn <3

PS: Er staan weer een paar fotootjes op.