Lieve iedereen,

Ik zit hier nu drie daagjes in la Bella Italia. Het is nog best wel wennen, hoor! De reis hierheen was lang, maar het was wel gezellig met mama en ik reed zelf ook af en toe, dus dat breekt het wel wat op. Na te zijn gereden door regen, stortregen en zon, over kleine wegen, grote wegen en boerenweggetjes, in het licht en in het donker, door wegwerkzaamheden, normale wegen en na een keer bijna uit de bocht te zijn gevlogen in een vreemde afslag van een Duitse snelweg, na mooie bergwegen en tunnels, na te hebben geslapen in een hotel met mama bij een bed&breakfast van een lief vrouwtje in Duitsland, en in een te duur hotel met mama en een wildvreemde Engelse vrouw in Italië - ja, de reis was wel afwisselend - kwamen we dan eindelijk aan bij mijn gastgezin. De papa (babbo) is voor zijn werk naar Luxemburg, dus hij was niet thuis. Ik werd meteen vriendelijk ontvangen door de mama, Arianna (6) en Maila (1). Arianna is een heel verlegen meisje, maar is nu wel een stuk meer losgekomen. Ze vindt het heel leuk om Engels te leren, maar vindt het af en toe een beetje eng om iets in het Engels te proberen te zeggen. In het Italiaans praat ze er wel op los, ook tegen mij haha! Maila is een moeilijk kindje met een sterke eigen wil, die opgevolgd moet en zal worden, en uiteindelijk gebeurt het dan ook nog ook. Ze slaapt moeilijk en wordt vaak wakker 's nachts, niet dat ik daar trouwens veel van merk, ik slaap wel door:) Ze kan wel lopen, maar nog niet praten. Dat heeft ze ook niet nodig, want met gebaren en geluidjes weet ze alles heel duidelijk te maken wat ze wil. De moeder is heel lief, maar is erg bezorgd dat de kinderen niet op tijd Engels zullen leren. De bedoeling is namelijk, dat wanneer ik weg ga, de kinderen Engels kunnen spreken en begrijpen. De droom van de papa en mama is namelijk, om een jaar in Engeland te gaan wonen. Dan moeten de kinderen dus Engels kunnen.

De volgende dag, een maandag, was mijn eerste schooldag. Ik werd weggebracht met de auto en werd door een Italiaans sprekende lerares naar mijn klas gebracht. Daar maakte ik kennis met mijn klas, een hele welcoming en leuke klas. We zijn met 19, geloof ik, waaronder 3 jongens en de rest zijn allemaal meisjes. De lessen zijn moeilijk te volgen, in het Italiaans. Ik ga naar een liceo linguistico, dus er ligt vooral nadruk op de talen. Die worden ook allemaal gegeven vanuit die taal. Ik heb hier Italiaans/literatuur, Italiaans/latijn, Engels, Frans of Duits, Spaans, biologie, kunstgeschiedenis, religie (wat schijnbaar vooral over andere godsdiensten gaat), ik denk natuurkunde, en een onmogelijk te begrijpen wiskunde. Een hoop nieuwe dingen dus. En het is behoorlijk warm. Het is wel nog wat wennen, maar het is wel gezellig en mijn klasgenoten zijn heel aardig.:)

Ik hoop dat het in Nederland bij jullie ook allemaal goed gaat! Spreek jullie snel via... alles :)

Dikke kus uit het zonnige en mooie Italië, xxxxxxx Karlijn